Allemaal naar “Mastodon”

Ik lees op Twitter veel denigrerende berichten over linkse mensen die naar Mastodon vertrekken. Dat vind ik jammer, want eigenlijk vind ik dat we daar allemaal heen moeten.

Toegegeven, links vertrekt grotendeels met een verkeerd motief. Namelijk: om een eigen bubbel te creeeren. Er zijn echter ook heel goede redenen om naar Mastodon te vertrekken.

Fediverse

Eerst even kort over Mastodon: Mastodon is geen website zoals Twitter. Het is een software-pakket waarmee je je eigen social-media website kunt beginnen. Wat deze software bijzonder maakt is dat de websites onderling kunnen communiceren en een groot social-media netwerk vormen. Dit netwerk noemen we de Fediverse.

Je kunt dit goed vergelijken met e-mail: elk bedrijf, instituut of technisch onderlegd persoon kan een eigen e-mail server beheren en daarmee communiceren met alle andere e-mail gebruikers in de wereld. Heb je een e-mail adres nodig? Dan kun je kiezen uit duizenden e-mail providers, en desnoods je eigen e-mail server installeren.

Zo werkt het ook binnen de Fediverse. Je kunt je voegen bij 1 van de talloze reeds bestaande websites, of er zelf eentje beginnen. Deze websites gebruiken Mastodon, of andere software die compatible is. Vervolgens kun je communiceren met andere mensen op deze zelfde website, maar vooral ook mensen op andere websites.

Links vertrekt dan ook niet zozeer naar Mastodon, maar naar enkele specifieke links-georienteerde social-media websites binnen de Fediverse die toevallig Mastodon gebruiken. Er zijn binnen de Fediverse echter ook talloze rechtse websites te vinden. Denk aan No Agenda Social van Adam Curry. Of Free Speech Extremist. De Fediverse is dus geenszins een links bolwerk.

Overigens zijn er ook hele bekende websites die Fediverse software zoals Mastodon gebruiken, zoals het beruchte Gab.com en Trump’s Truth Social. Deze websites hebben er echter voor gekozen om niet mee te doen in de Fediverse omdat dat niet bij hun business model past.

Voordelen

Waarom is de Fediverse dan beter dan Twitter? Heel simpel: niemand kan jou de mond snoeren. Specifieke websites kunnen er weliswaar voor kiezen om jouw berichten te blokkeren, maar alle andere websites binnen de Fediverse kunnen dan nog steeds met jou communiceren.

Dit maakt het wezenlijk anders dan Twitter. Twitter kan je account verwijderen waarna het voor niemand meer leesbaar is, en ook niemand meer met je kan communiceren. Mensen die dit overkomt zijn vaak gedwongen om een nieuw account aan te maken of zelf-censuur toe te passen.

De hoop is nu dat Elon Musk dit allemaal gaat verbeteren. Maar de vraag is of dat lukt, en hoe lang hij dat in stand weet te houden. Houdt er maar rekening mee dat activistische miljardairs op enig moment de controle over Twitter weer terug in handen zullen proberen te nemen.

Proberen

Enfin, probeer het zelf eens. Schrijf je vooral niet op het linkse mstdn.io of mastodon.social, maar ga eens kijken bij No Agenda Social, Gleasonator, Quodverum, Bitcoin Hackers of Rebel Base.

Volgen

Twitter blokkade


Na jaren geleden Twitter te hebben verlaten maakte ik eerder dit jaar een nieuw account aan. Dit zodat ik mij meer in de discussie over COVID-19 kon mengen.

Erg lang heeft dat echter niet geduurd. Ik weet nog altijd niet waarom Twitter mijn account heeft geblokkeerd, maar ze zijn onverbiddelijk.

Uiteraard heb ik wel geprobeerd weer een nieuw account aan te maken, maar die wordt dan binnen enkele dagen geblokkeerd. Ook een appeal heeft niet mogen baten.

Twitteren, of toch niet?

Niet lang na de teleurstelling realiseerde ik me dat het beter is zo. Eenmaal terug op Twitter zou ik namelijk op mijn woorden moeten gaan letten om te voorkomen dat ik weer geblokkeerd word.

Volgens sommigen is het beter om toch op Twitter actief te blijven. Het argument is dat daar het grote publiek zit en je er ondanks de beperkingen dus meer kunt bereiken.

Op zich klopt dat wel. Maar die (zelf)censuur is wel een probleem en zolang je op Twitter blijft hou je dat in stand. Het is een vicieuze cirkel die we moeten doorbreken.

Bovendien loop je het risico dat Twitter op een heel cruciaal moment je account blokkeert. Zo blokkeerde ze Chineze dissidenten vlak voor de herdenkingsdag voor het Tiananmen-plein protest.

Destijds beweerde Twitter nog dat het een foutje was. Maar recenter waren ook boze boeren in India aan de beurt. Zodra je echt verschil begint te maken wordt je van Twitter afgegooid, zo lijkt het.

Gewelddadige relatie

Overigens zijn permanente blokkades op Twitter best zeldzaam. Het liefst werkt Twitter met tijdelijke blokkades.

Door een timeout van enkele dagen, of het gedwongen verwijderen van een ‘foute’ tweet probeert Twitter je te ‘corrigeren’, maar vooral ook aan hen gebonden te houden.

Van buiten beschouwd lijken een hoop mensen in een gewelddadige relatie met Twitter te verkeren maar dat zelf nog niet door te hebben.

Verhuizen met geduld

Enfin, we moeten dus ergens anders heen, maar dat lijkt haast onmogelijk. Niemand wil als een roepende in de woestijn in zijn eentje op een ander netwerk zitten. Hoe krijg je in hemelsnaam al je volgers mee?

Ja, niet dus. Niet iedereen in elk geval. En zeker niet allemaal ineens.

Jaren geleden installeerde ik Telegram, en niet veel later Signal. Om verschillende redenen leken mij dit betere alternatieven voor WhatsApp. Ook daar had ik dit probleem: hoe krijg ik iedereen mee?

Bij een aantal mensen heb ik er toen op aangedrongen deze apps speciaal voor mij te installeren. Dat werkt slechts bij een kleine groep, maar wel precies die groep waar ik het meest mee communiceer.

De jaren daarna heb ik druppelgewijs steeds meer mensen op Signal en Telegram zien verschijnen, zonder daar zelf wat voor te hebben gedaan.

Eens in de zoveel tijd gebeurt er iets wat mensen triggert om te kijken of er niet wat anders is dan WhatsApp. En dan zien ze een groeiende groep Signal/Telegram gebruikers die het hen makkelijker maakt over te stappen.

Eenzelfde effect verwacht ik bij Twitter en Facebook gebruikers. Maar waar kunnen ze heen? Daarover meer in een volgende blog.